"สบู่ดำ" พืชพลังงานทดแทนน้ำมันดีเซล 
      "สบู่ดำ" พืชพลังงานทดแทนน้ำมันดีเซล
จึงมีการนำพืชที่สามารถใช้ทดแทนน้ำมันได้มาสกัดใช้งานเพื่อเป็นพลังงานทดแทนในอนาคต 
      "สบู่ดำ" มีชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์ว่า " Jatropha curcas Linn. "
เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ไม้ยางพารา Euphorbiaceae
สบู่ดำเป็นพืชพื้นเมืองของทวีปอเมริกาใต้ ชาวเบลเยี่ยม และ หรือ โปรตุเกส นำเข้ามาในช่วงสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีของไทย
เพื่อนำเมล็ดไปบีบเอาน้ำมันสำหรับทำสบู่สำหรับทำความสะอาดผิวกาย
สบู่ดำ อยู่ในวงศ์ EUPHORBIACEAE เป็นไม้พุ่มสูงได้ถึง 3 เมตร ทุกส่วนมียางใส ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่กว้างหรือค่อนข้าง
กลมกว้าง 7-11 เซนติเมตร ยาว 7-16 เซนติเมตร โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจปลายใบแหลม ขอบใบเรียบหรือหยักเว้า 3-5 หยัก 
เส้นใบออกจากโคนใบก้านใบยาว 6-18 เซนติเมตร ดอกสีเขียวแกมเหลือง ออกเป็นช่อที่ซอกใบหรือปลายยอด 
แยกเพศผู้อยู่บนต้นเดียวกัน ช่อดอกยาว 6-10 เซนติเมตร ดอกเพศผู้กลีบดอก 5 กลีบ 
ส่วนโคนเชื่อมกันเป็นรูปถ้วยภายในมีเกสรผู้จำนวน 10 อัน เรียงเป็น 2 ชั้น ดอกเพศเมียกลีบดอกแยกกัน 
รังไข่เรียบเกลี้ยง ผลกลมขนาด 2.5-3 เซนติเมตร เมื่อแก่แตกเป็นพูแต่ละพูมี 2 กลีบเมล็ดรูปกลมรี สีดำ ผิวเกลี้ยง 
พบที่อินเดีย ศรีลังกาและประเทศเขตร้อน

  "สบู่ดำ"
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของ สบู่ดำ เป็นไม้พุ่มยืนต้นขนาดกลาง 
ลำต้นมีลักษณะเกลี้ยงเกลา ใบเรียบมี 4 แฉก แต่มีหยักตื้นกว่า ใบสบู่ดำที่เจริญเติบโตเต็มที่ มีขนาดเท่าฝ่ามือ 
มีสาร hydrocyanic เมื่อเกิดการฉีกขาดของเนื้อเยื่อของทุกส่วนของสบู่ดำ จะมีน้ำยางสีขาวขุ่นคล้ายน้ำนมไหลออกมา 
มีกลิ่นเหม็นเขียว ต้นสบู่ดำออกดอกเป็นช่อกระจุกที่ข้อส่วนปลายของยอด ขนาดดอกเล็กสีเหลืองมีกลิ่นหอมอ่อนๆ 
เมื่อติดผลแล้วมีสีเขียวอ่อนเป็นช่อพวงมีหลายผลในช่อเดียวกัน ผลของสบู่ดำเวลาสุกแก่จัดมีสีเหลืองคล้ายลูกจัน 
รูปผลของสบู่ดำ มีลักษณะทรงกลม เปลือกหนาปานกลาง มีปลูกทางภาคเหนือเรียกว่า มะหุ่งฮั้ว
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกว่า มะเยา หรือ สีหลอด ภาคใต้เรียก มะหงเทศ 
เมื่อแกะเปลือกนอกของผลสีดำสบู่ดำ ออกจะเห็นเนื้อในสีขาว
เมล็ดสบู่ดำ เมล็ดมีสีดำ ขนาดเล็กกว่าเมล็ดละหุ่งพันธุ์ลายขาวดำเล็กน้อย สีตรงปลายเมล็ดมีจุดสีขาวเล็ก ๆ